W najbliższej perspektywie perspektywy międzynarodowego rynku niklu są bardzo złożone. Z jednej strony przewiduje się, że opłata niklowa Lenina zyska pewną pomoc wraz ze spadkiem kursu dolara amerykańskiego w 2024 r. Z drugiej strony rynek niklu będzie odnotowywał nadwyżkę przez 1/3 roku z rzędu ze względu na utrzymujący się wzrost produkcji niklu w Indonezji i Chinach, co całkowicie obciąży ceny niklu.
Według Jasona Sappora z S&P przewiduje się, że spadek amerykańskiego dolara będzie sprzyjał opłacie Lenina w 2024 roku, jednak przewiduje się, że rynek niklu będzie wykazywać nadwyżkę przez 0,33 kolejnych 12 miesięcy ze względu na utrzymujący się boom w produkcji niklu w Indonezji i Chinach, co spowoduje spadek cen niklu.
Ewa Manthey, specjalistka ds. strategii ds. surowców w Holland International, ma podobny pogląd, ponieważ spodziewa się, że w pierwszym kwartale nikiel osiągnie poziom 16 600 USD, a następnie będzie regularnie rósł do 17 USD000, przy wspólnej prognozie stopy procentowej na poziomie 16 813 USD w 2024 r. Ponadto Manthey uważa, że koszty niklu będą nadal wyższe niż średnia sprzed wymuszenia w marcu 2022 r.
Pomimo nadpodaży na rynku niklu spółka Sappor stwierdziła, że nic nie wskazuje na to, że producenci zmniejszą produkcję w przyszłym roku. Powinno to oznaczać, że producenci są jednak gotowi zobaczyć, co będzie się działo na rynku, w celu poszukiwania wyższych zysków z dostosowania opłat.
Zapotrzebowanie na nikiel najprawdopodobniej będzie nadal rosło, w miarę jak rynek silników zasilanych elektrycznie się powiększa, a wiedza technologiczna dotycząca akumulatorów stale się rozwija. Ponadto producenci mogą sobie poradzić z nadpodażą poprzez zwiększanie efektywności produkcji i tworzenie nowych technologii ekstrakcji. Dlatego też, pomimo drastycznego wzrostu cen niklu, w dłuższej perspektywie, jeśli producenci zdecydują się na minimalizację produkcji, może to oznaczać konieczność ustalenia pewnych wskazówek co do cen.
